ေခြေခါက္လဲေနတဲ့စကၠဴခ်ပ္ထဲက ငါ

ကြ်န္ေတာ္ဘေလာ့ေရးတာႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ပါျပီ..ဘေလာ့သက္တန္းႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ျပီေပါ့…

အခုုလိုုႏွစ္ႏွစ္ၾကာရပ္တည္ေနႏိုုင္ေအာင္ ေရးထားသမွ်စာေတြ..ကဗ်ာေတြ..

ဖန္တီးထားသမွ် ပန္းခ်ီေတြ ဒီဇိုု္င္းေတြကိုု လာေရာက္ ေ၀ဖန္ အၾကံျပဳေပးၾကတဲ့

ဘေလာ့ဂါ ညီအစ္ကိုု ေမာင္ႏွမ သူငယ္ခ်င္း အားလံုုးကိုု အထူးပဲေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္...

ေခြေခါက္လဲေနတဲ့စကၠဴခ်ပ္ထဲက ငါ

သြားျပီ

ေခြေခါက္လိုု႕လဲသြားျပီ

တစ္ရက္တစ္ရက္နဲ႕ထူမတ္ေနၾကရဲ႕

တစ္ခြက္တစ္ခြက္နဲ႕ အခ်ိဳသပ္ေနၾကရဲ႕

ရင္ဘတ္ထဲက ျမစ္တစ္စင္းကေတာ့

ေျခာက္လိုု႕ ေသြ႕လိုု႕…။

ဟိုုက္ဒရိုုဂ်င္၀ ပူေဖာင္းတစ္လံုုး

အထက္ကိုု ပ်ံတက္ခ်င္ခဲ့

ခ်ည္ထားတဲ့ၾကိဳးက တင္းစဲ ျမဲစဲ

စုုန္းစုန္းခ်ဳပ္သြားတဲ့ မိုုး

အခါခါ လင္းခ်င္းမွာ အိပ္ခဲ့ရဲ႕…

ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲတဲ့

ကိန္းဂဏန္း ရာေထာင္ခ်ီမက

မူးေနာက္လိုု႕..။

ေႂကြသြားတဲ့ သစ္ရြက္ကိုု

သစ္ပင္နဲ႕ သစ္ကိုုင္းက

လစ္လ်ဴရႈလိုု႕…။

လဖက္ရည္ခြက္ထဲက

ညေနခင္းဟာလည္း

မႈန္လိုု႕.. မႈိင္းလိုု႕…။

လည္ပင္းအခ်င္းခ်င္း လိမ္ခဲ့ၾက

ေျခေထာက္အခ်င္းခ်င္း ေခြခဲ့ၾက

သူတို႕စကား ငါခါးတဲ့အခါ

ငါ့စကား သူတိုု႕ခါးေပါ့…။

မ်က္လံုးအခ်င္းခ်င္းေတာ့ျမင္တယ္

ရင္ဘတ္မတူတာပဲရွိတယ္။

အခ်ိဳရွာ သကာေမွာက္သြားတဲ့

ကမာၻၾကီးက ေဖာင္းကားလိုု႕..။

ျပတိုုက္ထဲေရာက္သြားတဲ့

ျပကၡဒိန္မွာ ရက္ရာဇာေပ်ာက္လိုု႕…။

ႏွလံုုးသားဓါတ္စာအတြက္

ေခြးေဟာင္ေတာင္ ထမၾကည့္တဲ့

သူေတြက အိပ္ေမာက်လိုု႕…။

ျပတင္းေဘာင္ ေပၚက

ေဆးလိပ္တိုုက

ငါ့ကိုု

ေလွာင္လိုု႕ ေျပာင္လိုု႕..။

မိုုးၾကယ္

မိုုးရြာေသာေန႕တစ္ေန႕

အဲဒီေန႕ကမိုုးေတြရြာေနတယ္

မိုုးစက္ေတြရဲ႕ ရင္ခြင္တံခါးေခါက္သံအဆံုုး

ခ်စ္သူရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းပါးမွာ

အျပံဳးတိုု႕ တြဲရြဲခိုုလိုု႕..

သစ္ရြက္ကေလးေတြရဲ႕

ရယ္သံလြင္လြင္တစ္ခ်ိဳ႕ကိုုၾကားရတယ္...

ယုုဇနပန္းပင္ေအာက္

ရင္ခုုန္သံျခင္းတီးေခါက္မိတယ္..

ပန္းပြင့္ေလးေတြရဲ႕

အိပ္မက္ကိုု တိုု႕ႏွစ္ေယာက္ပိုုင္သတဲ့..

အဲဒီေန႕က ေပါ့..

မိုုးေတြရြာခ်ေနတယ္..

ကြ်န္ေတာ္ဟာ

ခ်စ္သူပါးျပင္ထက္က သနပ္ခါးေလးျဖစ္တယ္...

မိုုးၾကယ္

မ်က္၀န္းတေစၦ

အေသခံခ်င္သည့္ေၾကာက္စိတ္

သဇင္မဂၢဇင္း ၾသဂုုတ္လ ၂၀၀၉

စာမ်က္ႏွာေပၚကဆြဲစုုတ္ခံလိုုက္ရတဲ့ကဗ်ာမ်ားအေၾကာင္း

သဇင္မဂၢဇင္း ၾသဂုုတ္လ ၂၀၀၉

သူမကိုုအသစ္ျပန္စိုုက္လိုုက္တဲ့သစ္ပင္

သဇင္မဂၢဇင္း ဇူလိုုင္ ၂၀၀၉

တင္းၾကပ္မႈမ်ားမေပါက္ကြဲခင္

သဇင္မဂၢဇင္း ဇူလိုုင္ ၂၀၀၉

အိပ္မက္အလြန္

ဘေလာ့နဲ႕ကင္းကြာေနတာေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ.. အလုုပ္ေတြမ်ားလြန္းလိုု႕ ဘေလာ့မဂင္းႏိုုင္တာပါ...

ဘေလာ့ေတြကိုု မလည္ျဖစ္တာလည္း နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါခင္ဗ်ာ.. ဘေလာ့ဂါ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း

မ်ားအားလံုုးကိုု ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္..

မိုုးၾကယ္

ရပ္၀န္းသစ္ ေခတ္ျပိဳင္စာစုု

ဘေလာ့ဂါ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အား ရပ္၀န္းသစ္ ေခတ္ျပိဳင္စာစုုေလးႏွင့္မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ။

ကြ်န္ေတာ္လည္း ဟိုုေနရာနည္းနည္း၊ ဒီေနရာနည္းနည္းပါေနလိုု႕..

ဘေလာ့မွာတင္ေပးလိုုက္တာပါ..

မိုုးၾကယ္

စာေပအႏုုပညာ ၀ါသနာပါေသာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားသိုု႕...

မိတ္ေဆြတိုု႕၏ စာေပအႏုုပညာမ်ားကိုု စုုစည္းဖတ္ရႈရန္ အလိုု႕ငွာ လစဥ္စာအုုပ္တစ္အုုပ္ကိုု အြန္လိုုင္းျဖန္႕ခ်ိရန္ ကြ်ႏုု္ပ္တိုု႕

ရည္ရြယ္ေနပါသည္။ လစဥ္ပံုုမွန္ ထြက္ရွိႏိုုင္ေရးအတြက္စာမ်က္ႏွာအေရအတြက္မွာ ကန္႔သတ္မႈရွိေနပါသည္။ စာအုုပ္မွာ

E-book အမ်ိဳးအစား ျဖစ္၍ အခမဲ့ျဖန္႕ခ်ိပါမည္။ မိတ္ေဆြတိုု႕၏ အႏုုပညာဆိုုင္ရာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈကို ေလးစားစြာ

ဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။

စာအုုပ္၏ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ပံုုသဏၭန္ကိုုခန္႕မွန္းရန္အတြက္ အေသးစိတ္မိတ္ဆက္လိုုပါသည္။

(၁) E-book အမ်ိဳးအစား ေရာင္စံုုစာအုုပ္ျဖစ္ပါသည္။

(၂) အခမဲ့ online မွတဆင့္ျဖန္႕ေ၀ပါမည္။

(၃) တစ္လတစ္ႀကိမ္ထြက္ရွိပါမည္။

(၄) စာမ်က္ႏွာ ကန္႕သတ္ခ်က္ရိွပါသည္။

(၅) အခန္းက႑ (၄)ခုုပါ၀င္ပါမည္။

(တစ္ပုုဒ္လွ်င္တစ္မ်က္ႏွာထက္မေက်ာ္ရပါ။)

(က) ကဗ်ာ ၅ ပုုဒ္

(ခ) ကတြန္း ၁ ပုုဒ္

(ဂ) ေဆာင္းပါး ၁ ပုုဒ္

(ဃ) ၀တၳဳတိုု ၃ ပုုဒ္

(၆) စာအုုပ္၏ မ်က္ႏွာဖံုုးႏွင့္ မ်က္ႏွာဖံုုးပါေခါင္းစဥ္သည္ စာေပ၀ါသနာရွင္မ်ား တိုက္ဆိုင္ခံစားေရးသား

ႏိုင္ရန္ ရည္႐ြယ္ပါသည္။ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ မတိုက္ဆိုင္ေသာ ပုဂၢလိက ခံစားခ်က္မ်ားကိုလည္း ေရးသား

ေပးပို႕ႏိုင္ပါသည္။

(၇) ေနာက္လထြက္ရွိမည့္ စာအုုပ္၏ အဖံုးကို စာအုုပ္၏ေနာက္ဆံုုးစာမ်က္ႏွာတြင္ ၾကည့္႐ႉႏိုင္ပါသည္။

(က) ကဗ်ာ၊ ကာတြန္း၊ ေဆာင္းပါး၊ ၀တၳဳတိုု စသည္တိုု႕ကိုု မိတ္ေဆြတိုု႕မွ ေပးပိုု႕ႏိုုင္ပါသည္။

(ခ) ကြ်ႏုု္ပ္တိုု႕၏ E-mail (yatwonthit@gmail.com) သိုု႕ျမန္မာစာျဖင့္ရိုုက္ျပီးေပးပိုု႔ရပါမည္။

(ဂ) E-book ျဖစ္သည့္အတြက္ ကာတြန္းမ်ားအားလံုုး ကြန္ပ်ဴတာဂရပ္ဖစ္ျဖင့္ ေပးပိုု႕ရပါမည္။

(၈) စာအုုပ္၏ ေခါင္းစဥ္မွာ တစ္လတစ္ၾကိမ္ေျပာင္းရန္ ရည္႐ြယ္ထားပါသည္။ ဖတ္ရႈသူမ်ားမၿငီးေငြ႕ေစရန္

ရည္ရြယ္ပါသည္။

ပထမဆံုးထြက္ရွိလာေသာ ဇြန္လအတြက္ ရပ္၀န္းသစ္ေခတ္ျပိဳင္စာစုု စာအုုပ္ကို Download လုုပ္ႏိုုင္ပါသည္။

ရပ္၀န္းသစ္

ေပးပိုု႕ရန္လိပ္စာ... yatwonthit@gmail.com

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္၊

ရပ္၀န္းသစ္

၀ိဥာဥ္အူသံ

၀ိဥာဥ္အူသံ

ေကာင္းကင္ဟာအနီေရာင္သန္းေနျပီ.
ဆိုုပါေတာ့..
မိုုးခ်ဳပ္သြားတာမ်ား လက္ဖ်ားခါရက္တယ္
ပန္းတပြင့္အတြက္ လေရာင္ဟာလည္း
ခ်ိဳတတ္ပါရဲ႕..

တံစက္ျမိတ္အစြန္းမွာ
တြဲရြဲခိုုလမင္း
တျဖည္းျဖည္းစင္းလာတဲ့ အေမာမ်ား…
ေခါင္းတလားတလံုုးဟာ
၀ုုန္းဒိုုင္းၾကဲေအာ္သံေတြၾကားမွာ
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ဆြဲပိတ္ပစ္လိုုက္တယ္။

နီရြန္ကားခ်ပ္မ်ား ေတာက္ပေနေလရဲ႕
အဲဒါ အ၀ါေရာင္…ေလာင္ကြ်မ္းျခင္း.
ေသဆံုုးျခင္း…..
ညဟာလည္း ေျမြတေကာင္ရဲ႕တြန္သံမွာ
ျငိမ့္ေညာင္းေပ်ာ္၀င္လိုု႕..။

မီးလွ်ံမ်ားထားသြားခဲ့
အခိုုးမ်ားအျဖစ္္ကာသြား
ေလာင္ကြ်မ္းျခင္း တ၀က္တပ်က္ႏွင့္
အိပ္မက္နံပါတ္ ၁၃ အေရာက္
ေခါင္းေလာင္းသံ တခ်က္ၾကားတယ္။

ဒဏ္ရာရေျခာက္ျခားဖြယ္ ေန႕ရက္မ်ား
ပူျပင္း..လႈိက္စားခံ ဘ၀..
ညတာရွည္ ခရီးမ်ားအဆံုုး
ေကာင္းကင္ဟာလည္း အနီေရာင္သန္းေနျပီ။

ေခါင္းတာလားျမည္သံမ်ား
အူက်က္ေနသည့္ ေျမနံ႕မ်ားမွ
ႏိုုးထခဲ့…
အေလာင္းစင္နံေဘး
ထိတ္လန္႕ဖြယ္ ေအာ္သံမ်ားဆံုုး
ငါ ဂေယာက္ဂယက္ႏွင့္ထထိုုင္…
…….
………..
ငါ…ငါ…
ခႏၶာမွားသြားတဲ့ ၀ိဥာဥ္တေကာင္။

မိုုးၾကယ္

အသစ္တဖန္

အလင္းေန႕ေကာင္းကင္

ႏွင္းဆီတမ္းခ်င္း

ရြာ

သစ္တစ္ပင္ရဲ႕ကားခ်ပ္မ်ား

သစ္တစ္ပင္ရဲ႕ကားခ်ပ္မ်ား

ငါတို႕ရဲ႕ေညာင္းညာေနေသာစိတ္မ်ား
ပခံုုးေပၚထမ္း လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾက
မနက္ျဖန္ေတြ ေတာေခ်ာက္သလိုုခံစား
ဒိုုင္ခြက္ထဲက အခ်ိန္ေကာင္ရဲ႕
ဟားတိုုက္သံေတာင္ နပ္မမွန္ခဲ့ေတာ့
မနက္စာကိုုလည္း ျဖစ္သလိုုစားခဲ့ေပါ့။

ငါတိုု႕ဟာ ဖားေကာင္ေတြပါ
ဂြ်န္စတိန္းဘတ္ရဲ႕ ေတာ္တီလာဖလတ္ရပ္ကြက္ေအာက္က
ဖားေကာင္ေကာင္ေတြပါ။
ေဆာင္းဦးေပါက္ခ်င္းအတြက္ ၀ိုုင္တပံုုးအတြက္
သံျပိဳင္ေအာ္ရင္း မိုုးေခၚခဲ့ၾကတာလည္းအၾကိမ္ၾကိမ္…
မိုုးမရြာတာလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္..
အဲသည္လိုုနဲ႕ ကိုုယ့္ေအာ္သံကိုုယ္ေျခာက္ျခား
လန္႕ဖ်ား ဖ်ားခဲ့ၾက။

ဒီကူးနင္းရဲ႕မိန္းမမွာ
ခ်စ္စရာကင္းေနတယ္ဆိုု
ခံစားခဲ့တဲ့အတိုုင္းပဲ ၀တ္ဆင္ၾကည့္ပါလား
အမည္ေပါက္ ပုုလင္းတလံုုးနဲ႕
အဲသည္ ကားခ်ပ္ေတြေအာက္မွာ
အခိုုးတလူလူမႈတ္ထုုတ္
ငါတိုု႕ မိုုးခ်ဳပ္ခဲ့တာပဲ။

အခါးဓါတ္ကလူနဲ႕ တည့္တယ္ဆိုု
အဲလိုုေတြး
ေလာကကလည္း မာယာမ်ားသား..
ငါတိုု႕ဟာလည္း ေထာင္ေခ်ာက္ေတြေပါ့
တခါခါမ်ား ယံုုေထာင္ ေၾကာင္မိေသးတာပဲ
အလ်ားလိုုက္ပဲ တိုုင္းထြာၾကရေအာင္ေပါ့။

ေခတ္ဆိုုတာလည္း ဒီေလာက္ေတာ့စီးမေပါ့
ကိုုယ္ကိုုတုုိင္အလံထူရေအာင္လည္း
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ခုုတ္ထြင္ရွင္းလင္းရ
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ကိုုုုယ္ရည္ေသြးရနဲ႕
လမ္းမ်ားဟာလည္း ပင္ပန္းလြန္းပါတယ္။

မနက္ျဖန္တိုုင္းေတာ့
ဒီေန႕ေလာက္ဘယ္ေသခ်ာႏိုုင္မွာလည္း
ခပ္ေျဖးေျဖးေတြး ေရးေရးေပၚ
သူငယ္ခ်င္းေရ အနာေတာ့ျပည္မမွည့္ေစနဲ႕
မင္းအတြက္ေတာ့
ငါ ကဗ်ာတပုုဒ္ ေလာင္းခ်ပစ္ခဲ့တယ္။

ငါတိုု႕ ေဆာက္တည္ခဲ့တဲ့
ဟင္းလင္းတံခါးမွာ ျမဴေတြသီေနျပီ.
ေပါင္းေတြလည္း ရင့္ေထာ္ေနျပီ.
သံေခ်းတက္ ပတၱာေတြလည္း
သံစံုုျမည္ေနျပီ..
ေျခရာေတြကေတာ့ မႈန္၀ါး၀ါးနဲ႕
ေျခာက္ကပ္ေနဆဲ…
ၾကယ္ေၾကြေကာင္းကင္ကိုုလည္းေမွ်ာ္ေနဆဲေပါ့..

မင္းရဲ႕ ရာသီအတြက္
အခုုမ်ားဆိုု
တိတ္ဆိတ္ျခင္း မွတ္တိုုင္ေတြခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္
မင္းတေယာက္ ၀မ္းေျမာက္ပါေတာ့ကြာ။

မိုုးၾကယ္

သူငယ္ခ်င္းေရ မင္းႏႈတ္မဆက္ပဲခြဲခြာသြားေပမဲ့ ငါတိုု႕ရဲ႕ဟင္းလင္းတံခါး ကိုုတခ်ိန္မွာေတာ့ မင္းျပန္လာေခါက္မယ္ဆိုုတာ ငါယံုုၾကည္ေနပါတယ္။

စိတ္ကူးေတြျမွဳပ္ႏွံ
အိပ္မက္ေတြ ပလပ္ခံရတဲ့
ကမ္းဘားမွာ
ငါ အလံျဖဴတစ္လက္စိုုက္ခဲ့တယ္...

မိုုးၾကယ္